Dierenbevrijding


De bontdiscussie Clowntje Communicatie Dierenbevrijding Drie bij een Drien Een moeder huilt Gelijkenis Instinct Kattenliefde Kerstmis 2001 Kuschie Met welk recht? Ruimtevaart Zeehonden

 

Dierenbevrijding:
Noodzaak of Rechtzaak
(Eerder gepubliceerd in Mijn Opinie nr. 2, januari 1987)
 
 

Aanbevolen literatuur:
Pro Mens - Pro Dier
Peter Singer
Uitgeverij Anthos
ISBN 90 6074 4810
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Dierenbevrijders doen het in het donker. Als iedereen op n oor ligt, sluipen zij op hun doel af, om vervolgens de benen te nemen met bakken ratten en muizen, met biggen in hun armen of met een aantal moerasbevers van een bontfokker. In Nederland zijn de acties van het Dieren Bevrijdings Front nog zachtaardig. In Engeland is het afbranden van veevervoerauto's en het vernielen van winkels dagelijks werk. In Canada neigen de dierenvrienden ernaar de Engelse hardere acties over te nemen. Moeten deze idealisten worden beschouwd als harde criminelen?

Met kreten als "Learn to burn" zet de supportersgroep van het Engelse Animal Liberation Front mensen aan tot gewelddadige activiteiten tegen dieronvriendelijke projecten. Het Nederlandse Dieren Bevrijdings Front (DBF) heeft nog niet besloten tot een dergelijke openlijke oproep tot wat in de ogen van onze wetgevers geldt als criminaliteit. Hoe lang zal dit nog duren?

Toegegeven, het is niet leuk als je 's morgens de slaap uit je ogen wrijft, om vervolgens tot de ontdekking te komen dat er van je winkel niet veel meer overeind staat. De wet verbiedt dan ook dat zoiets gebeurt, en overtreding van de wet is strafbaar. Dat weten ook de dierenbevrijders, maar ze doen het toch. Zij lopen bewust het risico om in de gevangenis te belanden, gedreven door de overtuiging dat wat zij doen, nodig is om een eind te maken aan misstanden ten nadele van dieren, die geschieden onder bescherming van een verouderde wetgeving, die niet aansluit bij hetgeen er leeft onder de bevolking, die zij geacht wordt te beschermen. Deze tekortkoming in de wetgeving leidt ertoe dat de wetten op soms extreme wijze worden overtreden. Niet de overtreders zijn hier de schuldigen, doch de wetgevers, die - veelal uit eigenbelang - weigeren iets aan de tekortkomingen van ons rechtsbestel te veranderen.

Onder het motto "genezen is beter dan voorkomen" blijft de wet achter bij de maatschappelijke behoefte. Honderd jaar dierenbescherming heeft hieraan nauwelijks iets kunnen veranderen. Het is dan ook niet verwonderlijk, dat dierenvrienden naar andere middelen gaan grijpen om hun doel te bereiken. Zolang dieren in bontfokkerijen, bio-industrie en laboratoria systematisch mishandeld worden op een manier die doet denken aan Auswitz-praktijken, kan het fenomeen "dierenbevrijding" niet doelmatig worden bestreden met gevangenisstraffen. De enige effectieve manier om aan deze vorm van vermeende criminaliteit een halt toe te roepen, is een rigoreuze ommezwaai in het regeringsbeleid ten aanzien van dierenrecht.

Ook de houding van de bevolking speelt hierin echter een grote rol. Veelal neemt het volk een apathische houding aan als er een discussie ontstaat over het wel of niet ethisch verantwoord zijn van bijvoorbeeld het eten van vlees. Ook op het punt van de vermeende superioriteit van de mens ten opzichte van het dier mag de mens gerust pas op de plaats maken. De Noord-Amerikaanse indianen hebben hiervoor reeds lang geleden gewaarschuwd. Maar de westerse wereld is Oost-Indisch doof voor argumenten die haar pleziertjes of gemakken aantasten. Een verandering van de mentaliteit der westerse volkeren zal zeker een positieve bijdrage kunnen leveren een een vreedzame en wettige vorm van dierenbevrijding.

Jan Kruizinga

 

Start Persoonlijk Hobby's Curriculum Vitae

U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website verzenden aan jan@jkruizinga.nl
Laatst bijgewerkt: 19 januari 2002